“KİTAB İLMİ”

 *

                                                        A : TAKDİM

 *

                                ‘“ELİF LÂM MİM ! Kitab’ın ALLAH katında adı !”’

                                HAK diğer şifreleri verdi ! Açıklamadı !

                                        Tüm şifreleri bilen ! Olur ‘“Kitab bilgini !”’

                                        ‘“Kovabilir Mûsa’yı bile !”’ Çeksin ilgini !

                                O kim ? Nedir ? Nasıldır ? Bilinmez ! ALLAH gibi !

                                Kitabdaki tek bilgi ! ‘“Kitab ilmi sâhibi !”’

                                        BLAVATSKY açıklar sırrı ! ‘Enerji’ ile !

                                        Kur’anın sırlarını ! Hiç getirmeden dile !

                                Burada örtüştürdü fakir ! İkisini de !

                                ‘“KİTAB İLMİ”’ sır kaldı ! En sonunda ! Yine de !

 **

                                                      B : ALLAH

 *

                                ALLAH serbest enerji ! Yâni mâdde dışında !

                                Nûr değil ! ‘“Nûr üstü nûr !”’ Madde var her ışında !

                                        Karanlıktır her ışık ! Madde olmayan yerde !

                                        Ona ‘“Kadir gecesi”’ ve “Hacer-ülesved” de !

                                Sonsuzluğu içinde özgür ! Ve yapayalnız !

                                ALLAH olduğunun O ! Bilincindedir yalnız !

                                        Yâni ALLAH fikri var ! Ama yok ben bilinci !

                                        Kabuğunun içinde ! Ortaya çıkar inci !

                                ‘Ben bilinci !’ Sâdece madde içinde mümkün !

                                Sâhibinden farkı yok ! Madde dışında mülkün !

                                        Bak ! Sina dağında O ! Mûsa’ya ‘“Ben, benim”’ der !

                                        Kendini ! Yine kendi ile O ! Tarif eder !

                                Bu aşamada ! ALLAH olmalı onun adı !

                                Şekli yoktur ! Miraçta bile gören çıkmadı !

                                        Nitekim ! ‘“Îsâ ona kimliğini bilmem”’ der !

                                        Ancak RAB anlamında ! Ona der ‘“Aziz Peder !”’

                                ‘“Vazgeçebilir her an âlemlerden !”’ Soyuttur !

                                Zîrâ o, nokta gibi ! Sıfır olan boyuttur !

                                        Ondan başka vücûd yok ! Kendine çeker tekbir !

                                        Sonsuzu sıfırla çarp ! Çıkar ‘“Ehad !”’ Birtek bir !

                                İki sonsuz olamaz ! Ondan başka yok vücûd !

                                Sonsuz bölünemez ki ! Olsun dûa ve sücûd !

                                        Sonsuzun karşısında ! Sonlu ne yapabilir !

                                        Doğa yasalarına ! Körce uymayı bilir !

 *

                                                         C : RAB

 *

                                Sonsuzda vardır ne baş ! Ne son ! Ne dış ! Ne de iç !

                                ‘“Her isim onun !”’ Ama kendi taşıyamaz hiç !

                                        Herbir ismi, o ismi yansıtana, o yükler !

                                        Kur’an bunlara diyor ‘“ALÎN !”’ Yâni ‘Büyükler !’

                                Mülkü HAK kendi yapmaz :! Açıklar bir irâde !

                                ‘“Ol !”’ emrini verdiği ‘“Halife”’sine ! ‘“RAB”’ de !

                                        ‘“ALLAH adına”’ demek ‘“Besmele !”’ Anla niçin :

                                        ‘“RABB’”i kullanır ALLAH âlemde ! Onun için !

                                ALLAH’ın RAB ismini ! Ortak taşır iki zât !

                                ALLAH’ı ‘gayb’ olmaktan ! RAB’dır eyleyen azat !

                                        RAB’da var ! Pozitif ve negatif iki kutup !

                                        Terâziler, ‘“Sekine !”’ İki gücü denk tutup !

                                ALLAH’ın vücûdunda mevcûd sayısız nokta !

                                Sâde isimleri var ! Cisimleriyse yokta !

                                        ALLAH ‘ben’ bilincine ! İsim, ‘vücûd’a muhtaç !

                                        Bu alışveriş ile ! Giyer her ikisi taç !

                                Kendini bilmek için ! Kendi olmayan gerek !

                                Mâdde içine, Yusûf gibi yâni girerek !

                                        Bu nedenle ALLAH’ın Yusûf, en güzel adı !

                                        ‘“Ona, kendi dışında !”’ ‘“Hiç tapmayan kalmadı !”’

                                Yusûf öyle biri ki ! Yok ondan daha güzel !

                                Ona kendi gözünden bakıp sevmek ! Farz ezel !

                                        ‘“ALLAH’ın isimleri !”’ Asâleten kendinin !

                                        Vekâleten birini al ! Bu, amacı dinin !

                                HAK, perdeden fışkırtır ! Nokta kadar bir madde !

                                Bu ilk soyut maddeye ! ‘Öz annen MUHAMMED !’ De !

                                        Ve ALLAH’ın ‘HAK’ ismi ! Bu noktaya bürünür !

                                        İçinde ! ‘Öz babamız’ olan ÂLÎ görünür !

                                ‘Ben’ bilinçli, ‘belirli’ bir HAK ! Ortaya çıkar !

                                ‘“RABB’iniz değil miyim der ?”’ Gören etmez inkâr !

                                        ‘“Ben ilâh mıyım ?”’ Diye bakınız sormaz ALLAH !

                                        ‘“”’ yâni ‘“O”’ bilinçli ve ‘“Gayb”’dır zîrâ ilâh !

                                ‘“İster istemez herşey ona tapar !”’ Der âyet !

                                Yalnız ALLAH kalırdı ! Sınır kalksaydı şayet !

                                        Zîrâ sınırsız güçle ! Aynidir sınırlı güç !

                                        Bütününden bağımsız parça hayâl etmek güç !

                                Pınardakinin ayni ! Testiye konulan su !

                                Testideki su ! Yine pınar değil doğrusu !

                                        Vücûd ALLAH ! Başa O ! ‘M’ koyup yapar mevcûd !

                                        O etkin ! Kul edilgin ! Öyleyse şarttır sücûd !

                                Bunu ‘“Hanif”’den başka ! Hiç kimse anlamadı !

                                Anlamayanın ! ‘“İblis”’ oldu Kur’anda adı !

                                        Âdem ! ALLAH’ın sende saklı olan modeli !

                                        Onu bul ! Gönüllü tap ! Tut sağ iken o eli !

                                Ölünce tutamazsın ! Seni tutup yargılar !

                                Huyunun sargısıyla ! Mumya gibi sargılar !

 

                                                    D : RÛH

 

                                ‘Uzay cenneti’ idi ! İlk sâf  maddenin adı :

                                ‘Nokta’dan daha büyük bir şey ! Yaratılmadı !

                                        RAB, cennet inşâsını ! ‘“RÛH”’ denen güce verdi !

                                        Yardımcısı ‘“Âdem”’i ise, ‘“RÛH”’ çok severdi !

                                Enerjileri ‘“Ses”’le dizdi Âdem ! ‘“Yedi Saf !”’

                                ‘“Saf”’ dışına ‘“İzin”’siz çıkmak ! Edilmezdi ‘“Af !”’

                                        ‘Titreşim’ine göre ! Her melek sıralandı !

                                        ‘“Âdem titreşimine”’ ermeye içti andı !

                                Sekine RÛH’a ! RÛH, ilk Âdem’e devretmişti :

                                ‘“Yedi gücü !”’ Bu ise en sorumlu bir işti !

                                        ‘Arz’ın öz geçmişi’dir ! Bu hikâyenin sonu !

                                        Çok dikkatle okuyun ! Ne olursunuz onu !

 *

                                                  E : SEKİNE

 *

                                ALLAH yapyalnız ! Ama vücûdu çıplak değil !

                                Tüle bürünmüş gelin ! Bu örtünmeye eğil !

                                        Yâni O hep bâkire ! Çünkü her an perdeli !

                                        O perdeyi aralar ! Sırf Sekine’nin eli !

                                ‘“ZÂT”’ı, ‘“ALLAH”’a ! Onu, ‘“RABB”’e ! ‘“Sekine”’ bağlar !

                                AHMED’i de ÂLΒye ! Her enerjiyi sağlar :

                                        Maddedeki yarısı ! Yön verir 6 güce !

                                        Elektrik ! Bu güçler arasında en cüce !

                                Sekine’den fışkıran 6 ikiz ereni,

                                Yayar bu ‘6 gücü !’ Öv ! ‘İlk himmet’ vereni !

                                        ‘Himmet veren !’ Onların ‘ilk ikiz ortak özü !’

                                        Bunlardır ! Kur’andaki ‘“İkiz yediler !”’ Sözü !

                                Madde dışı yarısı ! ‘“İrâde”’yi nakleder !

                                Bir de ! Maddeden çıkmak isteyenlere ‘dur !’ Der !

                                        İlk madde, ‘“Yüce Meclis !”’ Dolu enerji ile !

                                        Bu saf melekler ister ! Ordan azad edile !

                                ‘“Son sınır”’da yol keser ! Tam ‘“19 zebâni !”’

                                12 yedek gücü ile Sekine yâni !

                                        ‘“En son gün”’e kadar o ! Sınırlı gücü bağlar !

                                        Ve o güç : ‘beni kurtar hücremden’ diye ağlar !

                                Başını hücresinin duvarlarına vurur !

                                Bir çıkış yolu bulmak için o döner durur !

                                        Kâbe’yi içten tavaf eder ! Zavallı hacı !

                                        ‘Hacer’e der : ‘kapıyı aç bana !’ ‘Artık acı !’

                                Sekine ! Göz yaşına sonunda dayanamaz :

                                Zâten ‘öz’e kavuşmak olduğu için namaz,

                                        Kapıyı açar : yâni son sınırı kaldırır :

                                        Özlem duyduğu ‘kendi huzuruna’ aldırır !

                                Sekine ! Sınırlıyı sınırsızdan ayırır !

                                Ne ‘“RAHMÂN !”’ Ne ‘“RAHÎM”’i, ‘“RAB”’dır diye kayırır !

                                        Çift kefe HAK terâzi ! FATIMA ‘“FATIR”’ ismi :

                                        ‘“ELİF”’ gibi saklanır ! Yazılırken ‘“B İSMİ !”’

* 

                                            M.H.ULUĞ KIZILKEÇİLİ

                                            ANKARA – 05.02.2002

                          

                                                                     ANA SAYFA

                                    Copyright © 2000>> www.ondokuz.gen.tr

                                                    Copyright © 2001>> www.ondokuzbiz.com

                                                    Copyright © 2001>> www.19muhammedali.com