New Page 1

“Ş O K”

Kâlbi şoklamaya ilk, eren olur aracı !

İlk defa onsuz çıkma ! Cin yutar ! Sonun acı !

Kendi vücûdu idi Âdem’in ilk cenneti !

Omuriliği ise ‘“Yasak cennet ağacı !”’

Yedi boğumlu yılan, belkemiğinde yatar !

Dışarıya çıkınca her canavarı yutar !

Altmış altı lâzer tel bağlıdır bu direğe !

Bir kuru kafa resmi var ! Bu, ölüme ihtâr !

Bu ölüm iki çeşit : Biri, kalbe şok ile,

Çıkarsın bedeninden ! Fark etmez eşin bile !

Uyuyor sanır seni ! İkincisinde ise,

Şok, kalbini durdurur ! Ağlar bütün âile !

Bu ağaç için Tevrât : hem ‘“İyi”’, hem de ‘“Kötü”’ der !

Yaklaşan ya Uzaya, ya da mezara gider !

Hırsı yıka ! Beş vakit esnet belkemiğini !

Sonra ‘“Ayağa kalk !”’ Çık ! Olmasın ömrün heder !

M.H.ULUĞ KIZILKEÇİLİ

İZMİR – 12.02.1997