CENNET PERDESİ

CENNET PERDESİ !

Sanma cennet güzelle dolu bir yatakhane !

ALLAH sevip sevilmek ister ! Cennet bahane !

Başka güzel yok ki o sevip sevilebilsin !

ALLAH’ın ismi ışık ! Gölge haddini bilsin !

Aslını yansıtmaya ! Cenneti etmiş perde !

Kopya olmaktan kurtul ! Perde sırrına er de !

‘“ALLAH perde ardından konuşur”’ diyor âyet !

“Görmem artmaz !” Der ÂLÎ ! “Perde de kalksa şayet !”

Cebrâil’in sınırı ! Ancak perdenin önü !

Yaya kaldı ! RESÛL’ün miraç olunca yönü !

Yoluna devam edip RESÛL cennete vardı !

‘“Son sınır”’ idi yine ! O cennetin de ardı !

MUHAMMED o sınırda ! Tanıştı ‘“MAHMÛD”’ ile !

İki isim de ayni kökten ! Dikkat edile !

‘Ben’ merkezli baktıkça ! Hep ufuk sınırı var !

‘O’ merkezli bakınca ! Ne sen varsın ! Ne duvar !

Demek ki esâs perde ! Saklıdır ilk merkezde !

O ilk merkeze, ister, nokta ! İster, ÂLİ de !

O merkezdendir çivit ! Sarı, mavi üç ışın !

Bu ‘üçüz boya’ ile ! Olur HAKK’a varışın !

Yâni ‘uyku !’ ‘Erme !’ Ve ‘ölüm !’ Denen üç hâlde !

Sâf canla çıkan öze ! ‘RAHMÂN !’ ‘RAHÎM !’ Ve ‘RÛH !’ De !

Mâden, bitki, hayvân ve rûhun akıl bilinci : ! Diğer dört renge âit ! Aymaz insân sevinci !

Rûhsuz akıl ! Ölümde akkor ateşte erir !

Doğadan aldığını ! Zerre zerre o verir !

M.H.ULUĞ KIZILKEÇİLİ

ANKARA – 03 Haziran 2001

ANA SAYFA