CAN

Zebur'a göre, ‘“Pis can yok olmakla suç öder !”’

Îsâ ise, ‘“İlyas’ın canı Yahya’daydı”’ der !

Canın ölümsüzlüğü, şarta bağlı ! Bu, demek !

Canını, Rûh’un gibi, sâf tutmaya ver emek !

Rûh ALLAH’tan bir ışın ! O hep ölümsüz yani !

Ateşte erir pis can ! Rûh’tan kopunca âni !

‘Bir varmış !’ Ve ‘bir yokmuş !’ Olur sonunda ismi !

Bir hayvân canı için ! Artık malzeme cismi !

Tekrâr inerken Arz’a ! Rûh can dokur kendine !

Can’dan söz alırken der ‘“Teslim ol efendine !”’

On iki imâm, AHMED, FÂTMA : On dört mâsum pâk !

Hep ilk canla doğarlar ! Gözlerinde yok çapak !

İlk can Âdem ! Hepsinin o cana has, bedeni !

‘“HAK över !”’ ‘“Çift yediye candan secde edeni !”’

M.H.ULUĞ KIZILKEÇİLİ

ANKARA – 21.11.2001

ANA SAYFA