ŞÂİR-İ ÂZAM HİLMİ

Saçları ensesinde,

Mambo kokar sesinde !

Yürüyor yengeç gibi,

Yaparak bir roknrol ;

Basışından anladım,

Görmemiş hiç karakol !

Kısa pantollu bir genç,

En fazla yirmilik bir tip o,

Ağzında bir pipo iğrenç !

Elde ciltli bir defter,

Altını imzalamış Lefter !

“Şâir-i âzam Hilmiye” diye,

Belli ki kıymetli !

Üstatta bir ense var,

Kalçamdan etli !

Dedim : “bir şiir lûtfet şevketli !”

Bendeniz Uluğ, Âdemnâme yazarı ;

- Ha ! dedi, şu bit pazarı !

Birden bana arkasını döndü, kemâl-i san’at ile işedi !

Dedi – İster misin söyleyim sana realist bir güzelleme ?

Baktım elindeki mürekkep hokkası gibi bir şeydi !

- Aman ! Dedim şimdilik bu nev’i elleme !

- Şöyle daha az teknik bir şey olsun !

Anladım, sen ilhamdan yana bolsun !

Başını sallayıp dedi : “Bu sadece bir üvertür !

İzahlı, açık, serbest, hülâsa modern bir tür !

Eski şiir kapalı, sun’i bir klişeydi !

Boş ve basit bir şeydi !

Basma kalıp bir yoldu !

Allahtan devrim oldu !”

Birden durdu,

Göğsüme vurdu ;

Dedi : “Sende de iş var küçük ! Yalnız değiştir adı !”

Bana “Şâir” diyecek diye ödüm patladı !

Derhal bir kibrit çaktı, güneşe baktı !

Fezâyı dinledi :

- Dinle ! Deyip, inledi :

“Bugün hava ne kadar rutûbetli !

Sular bile sırnaşık ! Islak ıslak değil mi ?

Şaşmaz efendim !

Fizik ilmi !”

Dedim : “Bu sözlerin içine şiir dahil mi ? Hilmi !”

- Evet ! Dedi tevâzu ile,

Yağmur damlamağa başlamıştı,

Yeniden geldi dile :

“Fazla hassasmış bulut ! Çabuk bul bir şemsiye !

Gök ağlıyor dehâma bak mersiye mersiye !

Ben bir “makber” yazsaydım derdim – Nazlı böceğim !

Üzülme ! Bir gün ben de cart deyip öleceğim !”

Artık çostu,

Defterinin etrafında amuda kalktı !

Üç tur koştu ;

Kalemini kırdı !

Hıçkırdı :

“Kına yakmadım !

Tavuk kesmedim !

Aybaşım olamaz !

Değilim balkanlı !

Söyle ! Bugün neden ellerim kanlı ?”

Dedim : “Türk edebiyatını katlettin de,

Ondan delikanlı !”

ULUĞ,

ANKARA - 1959

ANA SAYFA