MAVİ BONCUK

Bir âlemdir şu âlem, ayar yoktur dozunda,

Fotoğrafta her asker bir Napolyon pozunda !

Herşey kendine âşık !

Kokusundan mest olmuş gezer tahta kurusu !

Pire rekor peşinde ! Her varlığa doğrusu,

Biraz ALLAH bulaşık !

Topal pistte nazlanır, bekler dansta israrlar !

Kambur bir dam beğenmez ve kekeme tekrârlar,

“Çiçeron”un sözünü !

Yatalak bir ihtiyar bekler bir genç her gece !

Frengili öpüyor aynalarda gizlice,

İçi akmış gözünü !

Her ressam bir Rafael ! Şâir mi ? Hügo kolda !

Eşek Dekart’a kızar ! Köpek protokôlda !

Kaftana güler gocuk !

Sıçanın bıyıkları rahat vermez kediye !

Dağıtılmış herkese “- Habîbim sensin !” Diye,

Birer dev MAVİ BONCUK !

Mavi boncuk kâlblerde, beklenir vuslat günü ;

Herkes birbirine sorar – ne zamandır düğünü ?

Kabire girer alay ...

“- Bizi oynatma Ya RAB ! Kukla gibi, iplerle !

Üfürdüğün rûhunu tamamla, gariplerle

Artık yeter bu alay !”

ULUĞ,

ANKARA – 21.07.1959

ANA SAYFA