DİNLER ÇARPIŞIYOR

Gazeteci peşlerini bırakmaz,

Kısır kısrak mı yok başka ahırda !

Aygır memnun hayâtından, kişniyor !

Bir hâranın sâhibesi kahırda !

Yarış bitti... çifte attı beriki :

Bağdaşamazmış dini dini ile !

Öyle İncil müsveddesine şâhım,

Bu kadarcık düzme Mushaf çok bile !

ULUĞ,

ANKARA – 1958

KIT’A

Çapkın olan erkeğin bikri zannetme solmaz !

Oropunun dişisi erkeği bil ki olmaz !

Yarın HAK huzuruna, kuşağı kan içinde,

Döl koka koka çıkan asla şefaat bulmaz !

ULUĞ,

ANKARA – 1958

Bir çöpçünün karısı “beşiz” doğurmuş idi ;

Acı acı beşiğe bakıp zavallı peder,

- Ya RAB ! Dedi, ömründe hiç mektep görmedin mi ?

Ben bile biliyorum bir kere bir, bir eder !

Toplama yaptın desem yine üç artıyor !

Sen nasıl ALLAH oldun ? ne günlere kaldık, hey !

Şahlara şapur şupur ! Bize evlâda şükür !

Üç değil, dört de değil ! Tam beş ! İnsaf Hâkim bey !

ULUĞ,

ANKARA - 1958

ANA SAYFA