KÂFİRNÂME

KÂFİRNÂME

Değil ALLAH bunu yapmaz hani bir mest-i müdâm :

En mühim işte bak İblîsi eder istihdam !

Olmadıkça kişi râsih olacak Kur’an ona,

Böyle cerhlerden ibâret koca bir istifham !

Adımız nûr-u semâvat, sanımız “levlâke”

Artık ALLAH diye söyleme O kîlûkaldir !

“Lemyelid” hem de “velemyüled” olan biz amma !

Bunu dil anlatamaz çünkü Lisân-ı hâldir !

Var iken dest-i kaderde mütevâzin mîzân,

Hayr-u şer, mevt-ü-hayât hepsi serâb-ı çeşman !

Asl-ı hilkatta tekerrür ve taaddüt yoktur,

Bir teselsül ve teceddütten ibâret devrân !

Dönüyor câzibe-i aşk ile âlem her an,

Mârifet bulmak onun sâbit olan mihverini ;

Harf-ı Mim dâire-i vahdete olmuş pergâr,

“Bâ” nın alt noktası merkez, çiziyor çemberini !

Ne tilâvet, ne şahadet, ne ibâdet bildim !

HAKK’ı inkâr ederek, küfrü hidâyet bildim !

Evvelâ taptığımın Arşını yıktım başına !

Tekrâr inşâ ederek Âdemi mâbet bildim !

İSTANBUL : 1951

ANA SAYFA