VİCDÂN AZÂBI

Ey kâlbime “Vicdân” diye sığmış koca “ALLAH”

Sofrandan izinsiz yediğim lokmanı kusdur !

Bir gün şu günâhkârdan usanmış, susacaksan,

Sen susmadan evvel ne olursun beni susdur !

Ben dinliyorum her gece ulvî o sedânı,

Boynum bükük el bağlıyaraktan baş ucunda...

Cennet ve cehennem geçiyor hep göz ününden,

Gözler ki birikmiş duruyor hep yaş, ucunda...

Bazan koca bir “Kur’an”ı mendil gibi dürmüş,

Benden daha mahzûn görünmekte “Habib”in !

“__ Al sil şuna, dinsin o akan gözyaşın oğlum !

Yat haydi !” Deyip gönlünü almakta garîbin !

Ya RAB ! Bu kulun yatma değil, kalkmayı bekler !

Hicrinle atan nabzımı “HAK” diye vurdur !

Gönlümden “Ezan” sesleri gelmekte, nidânı,

Bir parça daha net duyayım, kâlbimi durdur !

M.H.ULUĞ KIZILKEÇİLİ

ANKARA – 21.12.1959

ANA SAYFA