“G Ö Z ”  

                                                        *

                            İbret nazarıyla bak, şu simetrik yüzüme !

                            ÂLÎ adı yazılmış âlî olan özüme !

                            Yukarıda ismim HAK ! Aşağıdaysa toprak !

                            EHLİBEYTE aşkımın nûru yansır gözüme !

                                                        *

                            Tam ortasında O göz bulunur iki kaşın !

                            Oraya omurilik kanalından ulaşın !

                            ‘“O göz için ne sağa ne sola kaymaz”’ der HAK !

                            Açmak için ne sekse, ne de lükse bulaşın !

                                                       *

                             Silisyum var içinde ! Boyutu susam kadar !

                            ‘Açıl susam’ dedin mi ! Olur ayna ve radar !

                           ‘ÂLÎ Baba, olarak kırklar mağarasına’,

                            Girersin bu kapıdan ! Görünür sana dîdâr !

                                                          *

                            Gördüğün yüz, ‘Rûhullah’ ‘“MESÎH”’ denen ÎSÂ’dır !

                            O vakit senin ismin Sîna’daki Mûsâ’dır !

                            Noel ağacındaki kozalak, ‘Kozalak bez !’

                            Noel ağacı ise, belkemiği ‘“AS”’dır !

                                                          *

                            Tutuşturan demektir ‘“Mesîh !”’ Bir yağ kandili !

                            Aydınlatıp uyarır seni ! Vicdânın dili !

                            Doğru yolu gösterir ! ‘“Şarka Garba”’ saptırmaz !

                            ‘“Merkez zeytin ağacı”’ denen ALLAH’ın eli !

                                                      *

                             ‘“Biri birine benzer Îsâ ve Âdem !”’ Niçin ?

                            Rûh olarak, ölüyü dirilttikleri için !

                            Demek ‘“Esmâyı bilmek”’, bu rûhu bulmak imiş !

                            İsmi İblîs, babası Âdem olmayan piçin !

                                                            *

                            Îsâ veya Âdem’e deme HAKK’ın evlâdı !

                            Güneşle ışınının ayni olur mu adı ?

                            Îsâ yâni Âdem’dir, bu Kâinatın rûhu !

                            Öz su yoksa, dal kurur ! Ateştir istinadı !

                                                              *

                            Bu rûh için her zerre yalvarıp hamdediyor !

                            Bana doğrudan inip beni insân yap diyor !

                            Meleğin bu duâsı, RAHMÂN’ca kabûl olup,

                            Mâden, bitki, hayvândan, gelip gelip gidiyor !

                                                          *

                            İnsân doğmak bir fırsat ! Yâni değil hediye !

                            Her şey biri birini doğada yiye yiye,

                            Yenemeyecek ölmez bir öz olmak istiyor !

                            Tâ ki tenden soyunup, Âdem kılığı giye !

                                                                 *                                                     

                             ‘“İblîs ALLAH’a değil, âsî oldu RAHMÂN’a !”’

                            ALLAH ZÂT ! RAHMÂN sıfat ! Arş-ı, Âdem-i mânâ !

                            Bu Âdem’e ‘RAB’ dedin ezelde sen ! Hatırla !

                            ‘Ezel’ denir içinde bulunduğun şu ana !

                                                          *

                            Gözbebeği, Arapça, ‘Göz içindeki insân !’

                            Çünkü, yalnız oradan girer nûr denen ihsân !

                             ‘“Sen beni göremezsin”’ der ! ‘Görünmem’ demez  HAK !

                            Görürsün RABB’i, ‘ona siyah nokta gözüyle’ baksan !

                                                              *

                             Güneş ışını, camı kırmadan geçip gider !

                             Işık hariç, ne geçse, gözümüzü kör eder !

                             Gözünü HAK nûrundan başka şeye çevirme !

                             Kör olursun Ahrette ! Hayâtın olur heder !

                                                              *

                            Göz güneşe bakarken görünmez, gök Kuşağı !

                            ‘Bir’i gören, ne yapsın yedi renkli uşağı !

                            Göz ve ‘köz’ ayni sözcük ! Ocakta açma gözü !

                            Yoksa kalkarsın ağaç gibi sen baş aşağı !

                                                              *

                            Âdem’dir, Uluğ denen benim Zâtımın özü !

                            Âdem ‘ata’ demektir ! Her sözüm ‘ata sözü !’

                            ‘“O bir şâir değildir”’ diyor RESÛL için HAK !

                            Ben de şâir değilim ! Gayem açmaktır gözü !  

                                                            *

                            M.H.ULUĞ KIZILKEÇİLİ

                             ANKARA – 07.12.1996

                                                                                     ANA SAYFA 

         Copyright © 2000 www.ondokuz.gen.tr

        Copyright © 2001 www.ondokuzbiz.com

                Copyright © 2001 www.19muhammedali.com